Allerzielen

De bladeren van de wilde wingerd
kleuren diep rood .
De kastanjeboom, die haar bladerdek
als geelbruin tapijt heeft neergelegd,
vormt zelfs ontbloot,
statig mijn baken op dit veld van eer,
waar een late oktoberstorm loeit
en niet veel meer bloeit.

Ik breng witte chrysanten
naar het huis van alle seizoenen,
jouw eeuwige rustplaats.

Verhalend over nu
en mijmerend over de tijd van toen
voer ik een dialoog met jouw stomme steen.
De verdorde plant, van het niet vergeten,
toont mijn lange afwezigheid
terwijl de gure wind mijn botten doorsnijdt,
sterf ik bijna van de kou ,
ware het niet dat jij ,als stille kracht
nog steeds hartverwarmend bent.


31-10-2003